Publication:
การศึกษาเชิงวิเคราะห์อิทัปปัจจยตาในทัศนะของพุทธทาสภิกขุ

dc.contributor.authorพระจรัสพงษ์ กวิสฺสรญาโณ (นิคาโม)
dc.contributor.authorPhra Jaruspong Kavissaranano (Nikamo)en
dc.date.accessioned2023-12-16T06:47:46Z
dc.date.available2023-12-16T06:47:46Z
dc.date.issued2014
dc.date.issuedBE2557
dc.description.abstractวิทยานิพนธ์นี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวคิดเรื่องอิทัปปัจจยตาในทัศนะของท่านพุทธทาสภิกขุ โดยมีวัตถุประสงค์ ๓ ข้อ (๑) เพื่อศึกษาอิทัปปัจจยตาที่ปรากฏในคัมภีร์พระไตรปิฏก (๒) เพื่อศึกษาอิทัปปัจจยตาในทัศนะของท่านพุทธทาสภิกขุ (๓) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ทัศนะเรื่องอิทัปปัจจยตาของท่านพุทธทาสภิกขุ โดยเป็นการศึกษาในเชิงเอกสาร จากการศึกษาพบว่า อิทัปปัจจยตา ในคัมภีร์พระไตรปิฎกนั้น มีความหมายว่าความเป็นเหตุเป็นปัจจัย ของสิ่งต่าง ๆ ซึ่งความหมายนี้มีอยู่ ๒ ลักษณะ (๑) ลักษณะความเป็นเหตุเป็นปัจจัยก่อให้สิ่งอื่นเกิด (๒) ลักษณะความเป็นเหตุเป็นปัจจัยก่อให้สิ่งอื่นดับ แม้ว่าพระพุทธเจ้าจะทรงพระชนม์อยู่หรือปรินิพพานแล้วก็ตาม ความเป็นเหตุเป็นปัจจัยก็ยังคงอยู่ สิ่งนี้ยังคงดำรงความเป็นเหตุเป็นปัจจัยอยู่เช่นนี้เสมอ ส่วนอิทัปปัจจยตา ในทัศนะของท่านพุทธทาสภิกขุนั้น ท่านได้นิยามความหมายของอิทัปปัจจยตาไว้ว่า เป็นกระแสแห่งเหตุปัจจัย ท่านอธิบายความเป็นเหตุเป็นปัจจัยว่า เหตุปัจจัยนี้มีอยู่ ๒ ลักษณะ (๑) ลักษณะที่ มีเหตุมีปัจจัยปรุงแต่งให้เกิดสิ่งนั้นสิ่งนี้ (๒) ลักษณะที่ไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยปรุงแต่งจนทำให้สิ่งต่างๆ ดับลง ทั้ง ๒ ลักษณะนี้ เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงตามธรรมชาติ เป็นกฎธรรมชาติ โลกนี้จะมีผู้ค้นพบกฎชนิดนี้หรือไม่ กฎนี้ก็ยังคงมีอยู่และดำเนินไป ตามลักษณะความเห็นเหตุเป็นปัจจัยอยู่เช่นนี้ จากการวิเคราะห์เรื่องอิทัปปัจจยตาในทัศนะของท่านพุทธทาสภิกขุ พบว่าการนิยามความหมายอิทัปปัจจยตาของท่านพุทธทาสภิกขุนั้นมีความสอดคล้องกับคัมภีร์พระไตรปิฏก อิทัปปัจจยตา คือ ความเป็นเหตุเป็นปัจจัยของสิ่งต่าง ๆ ที่เกิด-ดับต่อเนื่อง ซึ่งท่านพุทธทาสภิกขุเรียกอาการอย่างนี้ว่า กระแสแห่งเหตุปัจจัย และเหตุปัจจัยนี้ มีอยู่ ๒ ลักษณะ (๑) ลักษณะที่มีเหตุมีปัจจัยปรุงแต่งก่อให้เกิดสิ่งต่าง ๆ เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนั้นจึงมี (๒) ลักษณะที่ไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยปรุงแต่งให้สิ่งต่าง ๆ เกิด เพราะสิ่งนี้ดับ สิ่งนั้นจึงดับตาม ทั้ง ๒ ลักษณะนี้ล้วนมีความสอดคล้องกับคัมภีร์พระ ไตรปิฎก และท่านพุทธทาสภิกขุได้ตีความเพิ่มเพื่อให้เข้าใจหลักอิทัปปัจจยตาว่า เป็นหลักที่มิได้เจาะจงว่าควรใช้กับสิ่งมีชีวิตหรือไร้ชีวิต เป็นหลักสากลไม่เจาะจงสถานที่หรือเวลาที่จะมีผลเป็นหลักกลาง ๆ ไม่ระบุว่าดีหรือชั่ว เป็นหลักที่มีความเป็นเหตุเป็นปัจจัยล้วน ๆ
dc.identifier.urihttps://harrt.in.th/handle/123456789/5446
dc.language.isoth
dc.subject.isced0223 ปรัชญาและจริยธรรม
dc.subject.oecd6.3 ปรัชญา จริยธรรมและศาสนา
dc.titleการศึกษาเชิงวิเคราะห์อิทัปปัจจยตาในทัศนะของพุทธทาสภิกขุ
dc.title.alternativeAnalytical study on the specific conditionality (idappaccayata) in Buddhadasa Bhikkhu's viewpointen
dc.typeวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโท (Master Thesis)
dspace.entity.typePublication
harrt.itemID111
harrt.researchAreaปรัชญาพุทธเถรวาท
harrt.researchGroupปรัชญา
harrt.researchTheme.1อภิปรัชญา
harrt.researchTheme.2ปรัชญาพุทธเถรวาท
mods.location.urlhttps://lib-opac.mcu.ac.th/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=164437
thesis.degree.departmentบัณฑิตวิทยาลัย
thesis.degree.grantorมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
thesis.degree.levelปริญญาโท
thesis.degree.nameพุทธศาสตรมหาบัณฑิต
Files